چهارشنبه ۲ تير ۱۳۸۹ ساعت ۱۸:۱۸
وبلاگستان: قاچاق، مسئولین، آقای رضایی!

اشاره: وبلاگشهر ایرانی جایی برای آزادانه تر نوشتن و تمرین زندگی در سپهری جدید و ناشناخته است. در وبلاگ های ایرانی هیچ موضوعی نیست که دور از چشمان وبلاگنویس ها قرار گیرد. برخی از این بلاگر ها خاطرات، تاملات، تحلیل ها و حتی انتقادهای منصفانه خود از دکتر محسن رضایی را در وبلاگ های شخصی خود قرار داده اند. «وبلاگ ها» مکانی است برای انعکاس این دست نوشته ها تا محیطی برای اگاهی هر بلاگر از مطالب سایر بلاگرها باشد. نویسنده مطلب نیز می تواند از نظرات خوانندگان بیشتری مطلع گردد. شما کاربر ارجمند نیز می توانند مطالب و نشانی وبلاگ خود را به اطلاع ما برسانید تا در این بخش منعکس گردد. لازم به ذکر است انعکاس این ایده ها و دل نوشته ها، لزوماً به معنی تایید آنها و تأیید نویسنده آنها نیست و کوششی برای تمرین گفتگو در محیطی منصفانه است.

نویسنده وبلاگ "آرامِ بـلـنـد" در آخرین پست ارسالی وبلاگ خود می نویسد: 

امروز با یه آقایی برای ساعتی همسفر بودم. در همین تهران.

با دیدن یه جوون که به نظر میومد به بیماری اعتیاد گرفتار شده، شروع کرد به گلایه و شکایت از مسئولین و مسببین زمینه سازی این بستر که هر روز بچه های خوب جامعه رو به سمت خودش می کشونه. می گفت الان قیمت کراک در حد قیمت تریاک شده و تهیه اون هم از تریاک آسونتره!!

کلی بحث شد و در نهایت این بحث به دعایی ختم شد.

در حین بحث، انتخابات ریاست جمهوری در سال ۸۴ رو به خاطر آوردم. در یکی از شبهای گفتگوهای تلویزیونی، آقای محسن رضایی مشغول توضیح برنامه هاشون بودن. خبرنگار تلویزیون (احتمالا همین آقای حیدری شبکه دو) از ایشون میپرسه که برنامه شما برای مهار قاچاق بخصوص قاچاق مواد مخدر چیه!؟

آقای رضایی هم در جواب میگن: "این مسئله غیر قابل حل نیست. اگر من رییس جمهور این مردم بشم حداکثر ظرف مدت ۶ ماه با همین امکانات و نیروی فعلی جلوی هرگونه قاچاق رو می گیرم و شما خواهید دید که ذره ای مواد به کشور قاچاق نخواهد شد!!" (نقل به مضمون، قریب به عین!)

داشتم فکر میکردم که آقای محسن رضایی، فرمانده سپاه در طول جنگ و سالهای متمادی پس از اون (آشنا به امور نظامی و امنیتی)، و دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام (آشنا به مسائل سیاسی و اجتماعی در سطح کلان) و دارای تحصیلات نظامی و اقتصادی در سطوح عالی، طبعا حرفی نمی زنه که در موردش بی اطلاع باشه و ناآگاه. یعنی اینکه این مسئله قاچاق به طور خاص، حالا نه در طول ۶ ماه، که پس از چند سال قابل حل و یا کنترل خواهد بود.

و در خودم با حسرت به این فکر کردم که چرا... و چه دستی در کاره که پس از چند دهه این اتفاق نیفتاد و ما هر روز شاهد پرپر شدن بهترینهای کشورمون هستیم.