۱۳۸۸-۱۲-۱۸ ۲۲:۳۶:۱۳

شاخص فلاکت یکی از ده ها صحنه به یاد ماندنی مناظره ها دکتر است. همه دیدند که ایشان هیچگاه به جاده خاکی ورود نکرد. دکتر از تورم بیکاری و فقر گفت و گفت و راه های عملی برون رفت از آن را هم به زیبایی نشان داد. اگر به سی د ی های دوره ی نهم دکتر مجدا نگاهی بیندازید. آن گاه متوجه خواهید شد. که ایشان آن روزها به خوبی و آگاهانه مسائل مشکلات و خطر ها را بیان داشتند!!! متاسفانه آن تحلیل ها و دل نگرانی ها یا شنیده نشد! یا گوش ها ی شنوا به نا شنوایی زد؟ بیایید دکتر را باور کنیم... همان گونه که امام راحل باور کردند.

۱۳۸۸-۱۲-۱۷ ۱۸:۲۶:۰۲

سلام.ضمن تبریک از حسن سلیقه شما - پیشنهادمیکنم دکتر محسن ازالان به صورت مویرگی شروع به کادرسازی برای انتخابات شوراها باشند و بعد از آن مجلس تا انشااله نتیجه این کار را هم در معیشت مردم و هم زمینه ساز فتح بالاترین کرسی اجرایی باشد انشااله

۱۳۸۸-۱۲-۱۵ ۱۸:۵۵:۴۶

لطفا درباره آرتور اکان اقتصاددانی که اولین بار شاخص فلاکت را مطرح کرد بیشتر بنویسید. آیا دکتر رضایی در نظریات اقتصادی خود پیرو این اقتصاددان است؟ یا فقط در این مورد از یافته های او استفاده کرده است؟

۱۳۸۸-۱۲-۱۵ ۱۸:۵۴:۰۳

تسهیلات بانکی مثل رگ در خون است!! چه شبها و روزهایی بود...

شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۳۱
وبلاگستان: چرا محسن رضایی از شاخص فلاكت سیاسی نگفت؟

اشاره: وبلاگشهر ایرانی جایی برای آزادانه تر نوشتن و تمرین زندگی در سپهری جدید و ناشناخته است. در وبلاگ های ایرانی هیچ موضوعی نیست که دور از چشمان وبلاگنویس ها قرار گیرد. برخی از این بلاگر ها خاطرات، تاملات، تحلیل ها و حتی انتقادهای منصفانه خود از دکتر محسن رضایی را در وبلاگ های شخصی خود قرار داده اند. «وبلاگ ها» مکانی است برای انعکاس این دست نوشته ها تا محیطی برای اگاهی هر بلاگر از مطالب سایر بلاگرها باشد. نویسنده مطلب نیز می تواند از نظرات خوانندگان بیشتری مطلع گردد. شما کاربر ارجمند نیز می توانند مطالب و نشانی وبلاگ خود را به اطلاع ما برسانید تا در این بخش منعکس گردد. لازم به ذکر است انعکاس این ایده ها و دل نوشته ها، لزوماً به معنی تایید آنها و تأیید نویسنده آنها نیست و کوششی برای تمرین گفتگو در محیطی منصفانه است.

نويسنده وبلاگ «دیکته ی قهرمانها هجده و نیم است» در آخرين مطلب خود مي نويسد: 

یكی از صحنه های ماندگار دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، لحظه ای بود كه محسن رضایی در برابر رئیس جمهور احمدی نژاد و در واكنش به او، نمودار "شاخص فلاكت" را جلوی دوربین گرفت.

شاخص فلاكت یك مفهوم اقتصادی است كه اولین بار توسط دانشمند و اقتصاددان معروف "آرتور اکان" وضع شد. به کمک این شاخص که از ترکیب نرخ بیکاری و نرخ تورم به وجود می آید می توان هزینه های اجتماعی و اقتصادی را اندازه گیری کرد و در تمام کشورهایی که تورم و بیکاری وجود داشته باشد، این شاخص به کار گرفته می شود.

احمدی نژاد كه معلوم بود تا حالا اسم این شاخص اقتصادی را هم نشنیده، گفت: این مطلبی كه شما می‌گویید صحت ندارد. شما آمده اید بیكاری و تورم را با هم ضرب كرده اید و اسمش را گذاشته اید فلاكت. فلاكت را هم به آنها افزودید، یعنی اینكه حالا یك جوری مردم به وضعیت فلاكت رسیده‌اند؟!

رئیس جمهور در این مناظره آنقدر دستپاچه شد كه در جواب انتقادهای نرم محسن رضایی و زمانی كه می خواست یك مثال همه فهم برای دفاع از عملكرد اقتصادی دولتش ارائه كند، در حالی كه آب دهانش بطرز آشكاری خشك شده بود، گفت: تسهیلات بانكی مثل رگ در خون است! خبرگزاری فارس این جمله را در خبر ارسالی اش رفو كرد و نوشت: تسهیلات بانكی مثل خون در رگ است. ولی مردم و هوادارن دیگر كاندیداها میزان دستپاچگی و تشویش رئیس جمهور را دیدند و به فال نیك گرفتند. فردای آن روز حامیان كاندیداهای رقیب احمدی نژاد روی دیوارهای شهر تهران با رنگ نوشته بودند: قسم به خون در رگ، كه ما پیروزیم!

به هر حال، روزهای پر هیاهوی رقابتهای انتخابتی گذشت و وقایع پس از انتخابات آنهمه بزرگ و دامنه دار بود كه خیلی زود، بگومگوهای دوران رقابتها را به دست فراموشی سپرد و موضوعات جدیدی را پیش كشید.

"شاخص فلاكت" ی كه محسن رضایی جلوی دوربین ها گرفته بود، اما، فراموش نشد.

امروز هم با اینكه 9 ماه از انتخابات می گذرد، هنوز به "شاخص فلاكت" فكر می كنم. و اینكه آیا وقایع تلخ پس از انتخابات، نمود دیگری از شاخص فلاكت ما نبود؟ آیا شاخص فلاكت فقط در عرصه اقتصادی معنی دارد؟ و اینكه اصلاً ‌فلاكت چیست؟ اگر قرار بود شاخص فلاكت در عرصه سیاست هم تدوین شود، كدام 2 عامل را مورد سنجش و پیمایش قرار می دادیم؟ كدام 2 عامل را در هم ضرب می كردیم تا به شاخص مربوطه برسیم؟

در این باره سوال های مختلفی به ذهنم قدم می گذارد. آیا مناظره های به دور از اخلاق كه التهاب های چند ماهه پس از انتخابات را ایجاد كرد، شاخصی برای دوری جامعه و دولتمردان ما از اخلاق نیست؟ آیا استتناد به آمار غیرواقعی و تاكید بر راست نمایی این آمارها، شاخصی برای دوری جامعه از حس اعتماد نیست؟

تصویر محسن رضایی هنوز در ذهنم نقش بسته است. سرباز دیروز وطن كه آن روزها از ضرورت آزادی هرچه سریعتر خرمشهر صحبت می كرد، امروز رو به دوربین های تلویزیون، نمودار شاخص فلاكت اقتصادی را نشان می دهد و اعلام خطر می كند.

او نگران و در عین حال امیدوار است. او عصبانی و در عین حال متین و موقر است. او شاخص فلاكت را در عرصه اقتصادی به جامعه ما معرفی كرد اما نگفت كه شاخص فلاكت در عرصه سیاست چگونه اندازه گیری می شود. خیلی سربسته از چیزی كه "پرتگاه" اش نامید، سخن گفت. ولی نگفت كه این پرتگاه با چه شیبی و تحت تاثیر چه عواملی ما را به سوی خود می خواند. و نگفت كه شیب پرتگاه را با كدام شاخص می توان اندازه گیری كرد.


اگر شاخص فلاكت سیاسی را معرفی می كرد، شاید به تمام این سوال ها پاسخ داده می شد. اما نگفت. شاید به این خاطر كه امیدوار بود و اصلاً ‌آمده بود كه جلوی تحقق چنین رویای بدی را بگیرد. آمده بود كه دغدغه محاسبه شیب پرتگاه را نداشته باشیم. سربسته از "پرتگاه" صحبت كرد؛ كوتاه و آرام. اما موثر و ماندگار.

خاطرات حضور او در مناظره های تلویزیونی و نمودار "شاخص فلاكت" ی كه رو به دوربین گرفت، در ذهن من خواهد ماند. خدا كند حسرت جلوگیری از خطرات پرتگاه برایمان ماندگار نشود. خدا كند خاطرات بمانند و خطرات بروند.