شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۲۲:۱۸
مسلم سلیمانی؛ نمی بخشم مسئولان را اگر ...

مطالب منتشر شده در این صفحه لزوماً بیانگر دیدگاه شخص دکتر محسن رضایی نیست.

مطلبی که می خواهم عرض کنم زبان حال همه ولی نعمتان حقیقی انقلاب اسلامی، ملت شریف ایران است.
در این دهه افتخار آمیز فجر بهتر است مسئولان عزیز اگر می خواهند با انقلاب پیمانی دوباره ببندند و تجدید میثاق کنند به این مطالب توجه کرده و تا زمان برای جبران دارند اقدام کنند. والا به گفته قیصر: « ناگهان چه زود دیر می شود».

من و همه ملت ایران آن دسته از مسئولانی را که مطالب ذیل شامل حالشان شود را نخواهیم بخشید و در پیشگاه خداوند قادر متعال و در دادگاه عادل او، با همه وجود زبان به شکایت خواهیم گشود و از حق خود نخواهیم گذشت. در ضمن به نظر می آید مطالب آنقدر واضح باشد که برای اثبات مدعا، نیاز به بیان روایت و آیات قرآن نباشد.

بخشی از آن موارد به شرح ذیل است: ( بدون اهمیت ذکر در تقدم و تأخر)

1- دارو و درمان:

روزانه آدم های زیادی را می بینیم که برای تهیه دارو در رنج و عذابند. برای یک سرماخوردگی، چندین نوبت به پزشک مراجعه می کنند. کیفیت دارو پائین است یا پزشکان حازق نیستند، وزارت بهداشت باید جواب بدهد. از آن طرف چه آدم هایی که به دلیل عدم تهیه دارو جان خود را می دهند و ... اگر مسئولان عزیز با رابطه و سفارش داروهای خارجی مصرف کنند و یا به راحتی برای معالجه درمانی یا زیبایی یا بارورکردن جنین به کشورهایی بروند که شاید بر آنها «مرگ» هم می فرستیم؛ راضی نبوده و آنها را نخواهیم بخشید. آنها مثل همین مردم و از همین داروهای موجود باید استفاده کنند.

2- خانه:

اگر مسئولان عزیز با رانت و رابطه صاحب زمین یا خانه های آنچنانی شوند، ملت از گناه آنان نخواهند گذشت.

3- بیت المال:

اگر مسئولی « بیت المال» را « بیت الحال» بداند و بی محابا آنرا به مصرف برساند، چه بخواهد بذل و بخشش کند یا بر اثر ندانم کاری، بیت المال را ضایع کند، مورد بخشش ملت نخواهد بود.

4- غصب مسئولیت ها:

اگر شخصی بداند از او فرد بهتری برای مدیریت وجود دارد و کار را به او واگذار نکند، مورد بخشش ملت نخواهد بود. در واقع به جایی تکیه زده است که حقش نیست. همان حرف هایی که ما در خصوص آن سه نفر که بعد از پیامبر (ص) خلیفه شدند، می زنیم و می گوئیم خیانت آنها این بود که نگذاشتند داناترین و عادل ترین فرد بعد از پیامبر (ص) زمام خلافت را بدست بگیرد.

5- نفاق و دو رویی:

آن دسته از مسئولانی که با زبان ولایت فقیه، قانون اساسی و مبانی انقلاب را قبول دارند اما در عمل کارهایی می کنند که باعث تضعیف آن می شود و یا آن کارها را نیز با انگیزه و نیت درونی که دارند انجام می دهند، اینان منافق و دو رو هستند که بد جایگاهی در انتظار آنان است.

6- مسافرت:

اگر مسئولان عزیز در سال بیش از دو مسافرت با خانواده بروند و این در حالی است که نوع مردم برای رفتن به مسافرت تمکن لازم را ندارند، مورد بخشش مردم نخواهند بود.

7- رانت:

اگر مسئولی از رانت برای امور زندگی، تحصیل فرزندان، به نان و نوا رسیدن خود یا اقوامش استفاده کند کار زشتی مرتکب شده و مورد مواخذه ملت خواهد بود.

8- سفرهای حج:

اگر بیش از یک عمره و تمتع برود جفای در حق ملت است. او وظیفه دارد چند صباح مسئولیتش را با تمام وجود کار کند اینکه در سال چند نوبت به مکه، سوریه، عراق و ... برود خیانت و جفا به ملت است.

9- امانتداری:

تمام آنچه که در اختیار مدیران است، امانت است و باید در آن خیانت نکرده و امانت را به اهلش برگردانند. در غیر این صورت ضامن اند.

10- کتمان حق:

بسیار اتفاق می افتد که مدیری به خاطر خوشایند مدیران فوق دست خود حقایق را نمی گوید. یا فکر می کند که به فلان جناح یا فرد بر می خورد. بروید روایات را مطالعه کنید ببینید آنانی که کتمان حق می کنند در روز قیامت چه معامله ای با آنان می شود؟ حق را بگوئید ولو بر ضرر تان باشد. نشاط، سعادت و موفقیت یک جامعه مرهون حقیقت است و اگر از آن دوری جستیم شقاوت و نکبت به سراغمان خواهد آمد.

11- دروغ:

منفور ترین گناه دروغ است. دروغ ویران کننده ایمان است. مگر امکان دارد یک مسئولی که به دین اعتقاد دارد برای گزارش دهی دروغ بگوید؟ اگر چنین کرد دیگر دیندار نیست!

12- یاد گرسنه ها:

اگر مدیری شب به راحتی بخوابد و به فکر گرسنگان نباشد مسلمان نیست.

13- استفاده از ضعفا:

اگر مدیری به خاطر اینکه خودش آدم توانمندی نیست از معاونین ضعیف استفاده کند خائن به ملت و اسلام است و مردم از او گذشت نخواهند کرد.

14- سفره های رنگارنگ:

اگر مدیران بر سفره ای رنگارنگ بنشینند و یا در خانه هاشان چنین سفره هایی داشته باشند مورد غضب خدا و ملت خواهند بود. به نهج البلاغه سری بزنید.

15- افتتاحیه ها:

طرح های بسیاری وجود دارد که فقط کلنگ آن به زمین زده شد. یا اینکه آنگونه که مسئولان وعده دادند ساخته نشد. این کارها در حافظه تاریخ خواهد ماند. اگر از سرمایه های ملی که متعلق به نسل های آتیه می باشد درست استفاده نکرده و آن را به اشتغال مولد تبدیل نکنیم فرزندانمان، ما را لعن خواهند کرد.

16- سمینارها:

بسیاری از سمینارها غیر ضرور و یا کم بازده است. زیرا فاقد کار تحقیق و پژوهش است. خیلی با عجله می خواهند چیزی را سرهم بندی کنند. اینها همه از بیت المال است و متعلق به همه ما مردم. ما اجازه نمی دهیم تا افراد کوچک سرمایه هایمان را به هدر بدهند.

17- آقا زاده ها:

فعال ما یشاء بودن آقا زاده ها مورد بغض ملت است. وقتی می گوئیم آقازاده ها یعنی همه آنان. نه اینکه مشخصن اسم چند نفر را ببریم اما از دیگران غافل بشویم. فلان آقا زاده حتی پلیس هم متعرض او نشود و اگر اشتباهی او را دستگیر کرد، بعدا کلی معذرت خواهی کند. این آقازاده به خاطر قتل، یک شب بازداشت نشود ولی پسر فلان بیچاره به خاطر صحبت با نامزدش، بازداشت شود و کتک بخورد و ... مطالب بسیار است اما « اگر در خانه کس است، یک حرف بس است»

در یوم الله دهه فجر که امام بزرگوارمان و همه شهدای عزیزمان به دنبال تحقق چنین خواسته هایی بودند، تجدید میثاق کنیم تا جزو این دسته از افراد رذل نباشیم و اگر خدای نخواسته جاذبه های دنیا ما را به آن سو کشیده تا فرصت باقی است، از آن لجنزار بیرون آئیم.

طلب منصب فانی نکند صاحب عقل ـ عاقل آن است که اندیشه کند پایان را «سعدی»

*****
ظلم افزون به خطر می فکند ظالم را ـ ور نه کاوه به خطا دشمن ضحاک نشد « رنجی تهرانی»

والسلام