اشاره: وبلاگشهر ایرانی جایی برای آزادانه تر نوشتن و تمرین زندگی در سپهری جدید و ناشناخته است. در وبلاگ های ایرانی هیچ موضوعی نیست که دور از چشمان وبلاگنویس ها قرار گیرد. برخی از این بلاگر ها خاطرات، تاملات، تحلیل ها و حتی انتقادهای منصفانه خود از دکتر محسن رضایی را در وبلاگ های شخصی خود قرار داده اند. «وبلاگ ها» مکانی است برای انعکاس این دست نوشته ها تا محیطی برای اگاهی هر بلاگر از مطالب سایر بلاگرها باشد. نویسنده مطلب نیز می تواند از نظرات خوانندگان بیشتری مطلع گردد. شما کاربر ارجمند نیز می توانند مطالب و نشانی وبلاگ خود را به اطلاع ما برسانید تا در این بخش منعکس گردد. لازم به ذکر است انعکاس این ایده ها و دل نوشته ها، لزوماً به معنی تایید آنها و تأیید نویسنده آنها نیست و کوششی برای تمرین گفتگو در محیطی منصفانه است.
نويسنده وبلاگ «پژوهشکده تاریخ-فرهنگ وادبیات قوم بختیاری» در آخرين مطلب خود مي نويسد:
جای جای صفحات جنوب و غرب کشور ما آنجا که قصه دلاوری و جنگاوری را زمزمه می کنند و آنجا که شعر حماسه و رشادت را می سرایند با نام و یاد سرفرماندهی جنگ هشت ساله ای که بر ما تحمیلش کرده بودند عجین شده است. امروزه برخی سیاست پیشه گان از جنگ و جهاد می گویند، سخنهای بسیار در حالیکه فرمانده جان برکف آن روزها را کمتر یاد میکنند؟
ما که جنگ را تجربه کرده ایم، ما که معاصر نسل انقلابیون حقیقی بوده ایم، با عظمت و شکوه آن سالها سالهای حماسه و شهادت آشنایی داریم. نام حاج محسن که از یاران صدیق امام (ره) بودند، در سخت ترین روزهای جنگ بر سر زبانها افتاد. در عنفوان جوانی سرفرماندهی سپاه را بدو سپردند تا که از مسیر شهد و شهادت میهن را منجی باشد و دشمن را تا عمق مرزهایش عقب براند. او که نه دانش آموخته دانشگاههای نظامی بود و نه واحدهای جنگ کلاسیک را با تئوریهای مسخره نظامیان آن روز پاس کرده بود با تکیه بر ایمان واراده و با تدبیر و اندیشه خلاقانه اش با همراهی یارانش همانهایی که اینک سالهاست شهد شهادت نوشیده اند و یا خانه نشین شده اند بسیاریشان، در اندک زمانی کاری کرد کارستان.
دشمن غدار به ذلت نشسته بود و از حمایتهای جهان عرب و مغرب زمین کاری ساخته نبود.
” و حالا گزینه ای که بتواند مقبول اصولگرایان باشد و مورد احترام اصلاح طلبان جز محسن رضایی چه کسی میتواند باشد؟ “
جنگ تمام شده بود و حاج محسن ما ضرورت را در جایی دیگر و لباسی دیگر می دید. عرصه نظامی را به اهلش سپرد و با ورود به دانشگاه در رشته اقتصاد نظری فارغ التحصیل شد؛ البته با معلومات لازمه و احاطه بر این علم که همگان در جریان مناظرات کاندیداهای ریاست جمهوری دهم بحق توانمندیش را و معلوماتش را دیدیم .
و اما بحث ما حوادث این روزها و مواضع سردار همیشه سرافرازمان است، برخی سخت انتقاد دارند که چرا حاج محسن همراه با کروبی و موسوی به جنبش اعتراضی نپیوسته است. از آن سو اصولگرایان تند رو یا سوپر اصولگرایان سخت عصبانی انذ که چرا حاج محسن که در زمره اصولگرایان است از آنان فاصله گرفته است.
غافل از آنکه محسن رضایی، محسن رضایی است و کروبی کروبی. هر چند هر دو بختیاری باشند و از ایلات هفت لنگ و یا چهارلنگ و از اهالی زاگرس. محسن رضایی، محسن رضایی است و میرحسین موسوی، میرحسن موسوی است. هرکدام با افکار و دیدگاههای منحصر بخودشان. محسن رضایی با نیروی تحت امر سابقش در سپاه یعنی احمدی نژاد هم فرق دارد حتی اگر هر دو در اردوگاه اصولگرایان باشند.
محسن رضایی مرد سالهای مبارزه است همانی که روزگاری گروه منصورون را تاسیس کرد و جان درکف گرفت و جانانه با تفکرشهادت طلبی هشت سال جنگ و جهاد را فرماندهی کرد حالا در میانه دو گروه سوپراصلاح طلبان و سوپر اصولگرایانی که هیچ به عاقبت مواضع و مسیرشان نمی اندیشند او به اعتدال و عقلانیت می اندیشد. مرد سالهای مبارزه در برابر اهانتهای همسر فلان وزیر اصولگرا لب به دندان میگیرد و سکوت پیشه می کند. چرا که مملکتی راکه نزدیکترین یارانش برای حفظ و حراستش شهد شهادت نوشیده اند در مخاطره می بیند او در برابر همه بی مهریها سکوت میکند.
محسن رضایی یک شخصیت قومی نیست هر چند بختیاری باشد و متعلق به طایفه میرکائد و از ایل بابادی بختیاری. او
” محسن رضایی یک سرمایه ملی است پس بایدش بکار گرفت و از تدبیرش بهره مند گردید “
شخصیتی فراملی است که باید میان او و دیگران تفاوت قائل شد. اینکه بگوییم چرا لالی و مسجدسلیمان محرومند و از توسعه بی بهره و کوتاهی فرزند برومند این دو شهر را سبب آن بدانیم هم ساده اندیشی است چرا که حاج محسن طی سی و یک سال که از انقلاب می گذرد مسئولیت اجرایی نداشته است که برای شهر و دیارش توسعه ایجاد کند.
دکتر رضایی اگر برای بختیاری و برای شهر و دیارش هم هیچ کاری نکرده باشد، باز هم افتخار همه ماست همه بختیاری از من اصلاح طلب گرفته تا فلان اصولگرای دو آتشه. مردان تاریخ ساز مایه مباهاتند. براستی مردی که با فرماندهی خود تمامیت ارضی کشور ما را در یک جنگ هشت ساله و مداوم حفظ کرده برای بختیاری و همه ملت ایران مایه فخر ومباهات نیست؟
بله محسن رضایی، محسن رضایی است با عقلانیتی ستودنی حتی اگر مثل ما نیندیشد مثل ما اصلاح طلب نباشد و مثل اقلیتی کم تعداد در این کشور تفکر سوپر اصولگرایی هم نداشته باشد. محسن رضایی را باید شناخت درکش کرد او روزهای تلخی را از سر گذرانده تا که امنیت و آسایشمان تامین باشد او گرمای سخت و طاقت فرسای جنوب را با همه سختی هایش بیاد دارد سالهای خون وشهادت را.
و حالا گزینه ای که بتواند مقبول اصولگرایان باشد و مورد احترام اصلاح طلبان جز محسن رضایی چه کسی میتواند باشد؟ محسن رضایی در گذشته ناجی نظام و میهن ما بوده است و حالا اگر طرفین دعوای اصلاح طلبی و اصولگرایی به عقلانیت می اندیشند باید دعوتش کرد و به حسن نیتش ایمان داشت تا که مملکت را از بحران برهاند او امتحانش را پس داده است . محسن رضایی یک سرمایه ملی است پس بایدش بکار گرفت و از تدبیرش بهره مند گردید هر چند تازه بدوران رسیده ها این را نمی خواهند.
نظر شما چیست؟