جهان نیوز: در تازه‌ترین وارونه خوانی‌ها و افراط‌گرایی، تحلیلی است كه برخی از تاریخ دفاع مقدس و مسئله پذیرش قطعنامه 598 ارائه داده‌اند. در این تصویرسازی افراطی، فضا به گونه‌ای ساخته شده كه انگار تمام مسئولان و مقامات كشوری و لشكری در آن زمان به انقلاب و امام «خیانت» كردند و حال باید پاسخگوی اینان باشند.

این تصویرسازی اشتباه و قرائت غلط از شرایط پذیرش قطعنامه اتفاقاً یكی از مهم‌ترین دغدغه‌های آن پیر فرزانه جماران نیز بود كه با دیدی تیزبین تاریخ كنونی ما را دید و به همین دلیل زنهار داد كه: «گفتم جلسه‌ای تشكیل گردد آتش بس را به مردم تفهیم نمایند. مواظب باشید ممكن است افراد داغ و تند با شعارهای انقلابی شما را از آنچه صلاح اسلام است دور كنند. صریحاً می‌گویم باید تمام همتتان در توجیه این كار باشد. قدمی انحرافی، حرام است.» (امام خمینی – شنبه 25 تیرماه 67)

عجیب آنكه آنچه امام در آن زمان «حرام» كرد عده‌ای اكنون حلال كرده‌اند و برای اینكه مخالفان سیاسی را در محاق قرار دهند به عملكرد دیروزشان با نظری غیرواقعی و نادرست تعریض می‌زنند.

اینكه ایران چگونه قطعنامه 598 را پذیرفت نباید بهانه‌ای باشد برای عده‌ای كه كل مسئولان آن زمان اعم از رؤسای قوا، فرماندهان، سرداران و حتی رزمندگان را متهم می‌كنند كه «خیانت» پیشه كرده‌اند.

این همان نگرانی امام(ره) بود و در نامه اش و در سخنان به جای مانده از آن بزرگوار نیز بارها تاكید شده كه مبادا عده‌ای حتی به نیت خیر، عامل تفرقه و دو دستگی در صفوف انقلابیون شوند.

واقعا متهم كردن مسئولان نظام در دوران دفاع مقدس به اینكه امام خمینی رهبر كبیر انقلاب را – نستجیر بالله - «مجبور» به پذیرش قطعنامه كردند و «گزارشات غلط» و «خائنانه» به امام می‌دادند، فارغ از صحت یا نادرستی آن، به سود چه كسی است؟

چه كسی از تفرقه و دو دستگی و جدل و اختلاف بی‌پایه در میان مسئولان نظام سود می‌برد جز دشمن.

به واقع عوارض چنین تفكر غلطی چه بلایی بر سر دفاع مقدس و خون‌ها و خانواده‌های هزاران شهید و ایثارگر و آزاده می‌ آورد؟

آیا می خواهیم به صدها هزار خانواده معظم شهدا بگوییم كه فرماندهان دفاع مقدس مشتی «خائن» و «آدم‌های ضعیف» بودند كه فرزندان شما را مدیریت می‌كردند؟ آیا این است نتیجه بازخوانی پرونده قطعنامه 598؟

البته همه این موارد به معنای آن نیست که در آن دوره کسی بدون خطا نبوده است. چه بسا اگر نبود برخی عافیت اندیشی ها و مصلحت نگری ها و کارشکنی ها، امکان داشت سرنوشت به گونه های دیگری نیز رقم بخورد. اما بدون تردید امروز، روز متهم کردن سرداران و مسئولین جنگ نیست.