۱۳۸۸-۱۲-۱۳ ۰۱:۵۸:۲۲

با سلام
با توزیع عادلانه امکانات و فرصتهای فرهنگی و معیشتی در بین عوام وحدت و با قانون مندی و قانون مداری، رعایت حقوق شهروندی، همدلی و مشارکت عامه مشروعیت و با خلاقیت و استفاده از نظرات نخبگان و بزرگان کارآمدی حاصل و قدرت نرم شکل می گیرد.

۱۳۸۸-۱۲-۰۱ ۱۱:۲۷:۲۸

تحلیل جالبی است. وحدت مقدمه آزادی است و اگر به این نتیجه منتهی نشود، زیاد پایدار نمی ماند. امید که به حرف دلسوزانی مثل دکتر رضایی گوش کنند.

شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۱۹
محسن رضایی در برنامه تدبیر- 03 وحدت، مشروعیت و کارآمدی از مولفه های قدرت نرم هستند

توپ و تانک و هواپیما و سلاح، جزو مولفه های قدرت سخت امنیت ملی یک کشورند. اما مولفه های نرم قدرت ملی، یکی از آنها، انسجام ملی و وحدت ملی است. مشروعیت و کار آمدی هم عناصر دیگر هستند.

دکتر محسن رضایی چهارشنبه گذشته میهمان برنامه «تدبیر» شبکه 1 سیما بود. 

پایگاه اطلاع رسانی دکتر محسن رضایی متن کامل گفتگوی تلویزیونی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام را در سه بخش در اختیار کاربران قرار می دهد. در ادامه مشروح بخش سوم و پایانی می آید: 

مجری: جناب دکتر رضایی! امام(ره) همواره بر وحدت کلمه تاکید بسیاری داشتند. آیا برای مسولین هم رهنمود های خاصی داشتند و برخورد امام در مقابل کسانی که می خواستند خدشه ای به این وحدت وارد کنند، چگونه بود؟ 

دکتر محسن رضایی: در انقلاب اسلامی واژه و مقوله توحید کاربرد زیادی داشته است. و این مهم ترین درسی بوده که امام(ره) به ما داد. کلمه توحید و توحید کلمه؛ در حقیقت اینها دو روی یک سکه اند. نمی شود انسان ها به توحید اعتقاد داشته باشند ولی با همدیگر اختلاف داشته باشند، تفرقه داشته باشند. بارها امام(ره) می فرمود: اگر این همه پیامبر که آمده کنار هم قرار بگیرند با هم اختلاف نخواهند داشت.
از طرف دیگر، وحدت، مبنای اصلی اقتدار ما را شکل می داد. ما در امنیت دو نوع تعریف داریم. یکی مولفه های سخت افزاری امنیت ملی و دیگری مولفه های نرم افزاری امنیت ملی. از جمله مولفه های سخت افزاری، توپ و تانک و هواپیما و سلاح هستند. اینها قدرت سخت امنیت ملی یک کشورند. اما مولفه های نرم قدرت ملی، یکی از آنها، انسجام ملی و وحدت ملی است. مشروعیت و کار آمدی هم عناصر دیگر هستند. 

در طول انقلاب تا امروز مهم ترین سد نفوذ دشمنان به ایران، وحدت مان بوده است؛ وحدت با محوریت قانون و رهبری و نظام مقدس جمهوری اسلامی و ولایت فقیه. ما همیشه با هم یکی بودیم، یکپارجه بودیم. البته من با یکدستی مخالفم. یکدست شدن یعنی حاکم شدن یک سلیقه و لذا همه سلیقه های دیگر بیرون می روند و یکدست شدن ریشه تفرقه ها و اختلافات است. اما یکپارچگی همان معنای توحید در انقلاب ماست. 

حضرت امام(ره) همیشه بر وحدت تاکید می کرد. نه تنها بین سیاسیون حتی بین نظامیان تاکید بر وحدت می فرمود. خوب است اینجا در چنین شبی، در شب پیروزی انقلاب اسلامی یادی از این بزرگوار بکنیم. 
اگرچه روح ایشان و همه ی شهدا حاضر هستند. ایشان و دیگر شهدای سرافراز ارتش مثل احرار به انقلاب پیوستند و انقلاب را کمک کردند. ان شاء الله روحشان شاد باد. 

یک بار من و برادر عزیزمان صیاد شیرازی خدمت ایشان رسیدیم. ما همین طور که داشتیم گزارش می دادیم، ایشان دست من و دست برادرمان صیاد را گرفت و گذاشت توی دست خودش و این دو دست را با هم فشار داد و فرمود که: «با هم باشید». 

ببینید، حالا ما از جبهه آمده ایم، داریم گزارش عملیات ها را می دهیم، اوضاع را توضیح می دهیم، شرایط را می گوییم، همه ی اینها که تمام می شود، امام(ره) مهم ترین عنصر را چه می بیند؟ این وحدت را می بیند. 

البته وقتی صحبت از وحدت می شود، ما نباید اشتباه بکنیم. بعضی ها فکر می کنند ما وقتی می گوییم وحدت یعنی اینکه اشتباه کاری ها را نادیده بگیریم. مثلاً حتی اگر کسانی دچار جرائمی شدند، آن جرائم کنار گذاشته شود. نه، وحدت مقدمه ی عدالت است، مقدمه ی آزادی است. اگر وحدت نباشد، چطور می توانیم به عدالت برسیم. اگر وحدت نباشد ما چطور می توانیم به آزادی برسیم. 

ولی وقتی وحدت و آرامش باشد، هم مردم به حقوقشان می رسند و هم کارها به پیش می رود. در چنین فضایی اگر به کسی ظلم شده است، اگر پای کسی شکسته شده، حتی اگر به نظام توهین شده – یعنی اگر عده ای آمدند و به این نظامی که این همه برایش زحمت کشیده شده خسارت وارد کردند - ، بعد از وحدت ما می نشینیم به آنها رسیدگی کنیم. چرا؟ چون دیگر کسی نمی گوید که این رسیدگی ها از موضع بغض است یا برای تسویه حساب صورت می گیرد. 

وحدت به معنای این نیست که با آن کسی که جرم کرده، برخورد نشود. یا کسی که اشتباه کرده، به اشتباهاتش اعتراف نکند. وحدت بدون عدالت، پایدار نیست. درست است که وحدت مقدمه است ولی بدون تحقق آن نتیجه، پایداری لازم را نخواهد داشت و همیشه در معرض تهدید است. وحدت مقدم بر عدالت و آزادی است ولی باید بدانیم وحدت بدون آزادی پایدار نیست. اینها را ما بایستی در حقیقت با همدیگر داشته باشیم. 

و نکته آخر در مورد وحدت این است که وحدت، محور می خواهد. محور وحدت ما چیست؟ ما آموزه های قرآنی داریم که می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً ولا تفرقوا». ما باید برای رسیدن به وحدت، باید به حبل الهی تمسک پیدا کنیم. حبل الهی چیست؟ قران و رسول اکرم(ص). بعد از حیات پیامبر(ص)، خودشان می فرماید: «کتاب الله و عترتی». بعد از معصومین(ع)، قرآن و رهبران دینی این نقش را ایفا می کنند. و در جمهوری اسلامی، طبق این ضابطه کلی، قرآن و ولایت فقیه محور وحدت هستند. 

به همین دلیل است که من اکثراً به دوستان می گویم که سختی کار شما و ما این است که به طور همزمان هم باید ولی فقیه را حمایت کنیم و هم رهبری ولایت فقیه را حمایت کنیم. ولایت فقیه یعنی یک نظام سیاسی که قوانین دارد، مقررات دارد، ارزش های اسلامی دارد و ما باید همه ی اینها را باید رعایت کنیم. از ولی فقیه هم باید تبعیت کنیم. حالا اگر عده ای آمدند از ولی فقیه تبعیت کردند ولی ولایت فقیه را زیر پا گذاشتند، یا بالعکس یک عده آمدند گفتند ما طرفدار ولایت فقیه هستیم ولی از ولی فقیه حمایت نکنند، هر دوی اینها انحرافی هستند. 

ما هم باید نظام سیاسی، ارزشها و قانون های جمهوری اسلامی را رعایت کنیم (از قوانین تخلف نکنیم، تابع قانون باشیم، تابع مقررات باشیم، تابع ارزش های نظام سیاسی جمهوی اسلامی باشیم) و از طرف دیگر باید از رهبری نظام و از ولی فقیه تبعیت کنیم. این دو با همدیگر می شود «حبل الله». 

اما دو نکته خیلی مهم در مورد وحدت در قرآن مجید آمده است. و آن اینکه این اتصال به حبل الهی باید "جمیعا" باشد نه اینکه یک عده بچسبند و به بقیه هل بدهند و بگویند شما نیایید. یعنی اتصال به حبل الهی را نباید انحصاری کرد. همه باید بخواهند و اراده کنند که به صورت دسته جمعی به این حبل الهی متصل شویم و علاوه بر خواستن، باید بتوانند. نباید عده ای مانع شوند. بعد هم که متصل شدیم، قرآن می فرماید: « و لا تفرقوا». یعنی جدا نشوید. اصلاً طبق این تعبیری که قران مجید می کند، اساس اقتدار ایران، وحدت ملی است. 

مجری: آقای رضایی! در این برهه، درباره "خواص" و "نخبگان" بسیار شنیدیم. به نظر شما برای حفظ انقلاب و حفظ نظام، خواص و نخبگان باید چکار کنند؟ چه وظیفه ای دارند؟ 

دکتر محسن رضایی: این انقلابی که با این همه زحمات به دست آمده، در حقیقت، سکوی پرش ملت ایران به سوی آینده است. اولاً نباید به دام دشمن بیفتیم. نباید اجازه دهیم که این فشارهایی که دشمنان، به طور مستقیم و غیرمستقیم، از همه طرف به ملت ایران وارد می کنند، باعث شود که ما از رفتن به سوی آینده باز بمانیم. لازمه این کار این است که نخبگان و خواص با تمام وجود به هدایت مردم بپردازند؛ مردم را راهنمایی کنند، اختلافات و تفرقه ها را کم کنند، نشاط و شادابی و امید به آینده را در جامعه افزایش دهند. 

در حقیقت باید بتوانیم این نعمت بزرگی را که خدای متعال به ما داد (و تاکنون در پرتو خون شهدا و هدایت های امام(ره) و بزرگان انقلاب و رهبر عزیزمان و ملت قدرشناسمان حفظ شده است) به بالندگی برسانیم و آینده نسل های فعلی ایران و نسل های آینده را از نظر مادی و معنوی بسازیم. 

و در این رابطه، دولتمردان ما باید قدر ملت ایران را بدانند. نخبگان باید قدر ملت ایران را بدانند. شما در این حوادث اخیر دیدید که مردم تا هفته ها و ماه ها منتظر بودند که ببینند نخبگان چکار می کنند. وقتی دیدند که نخبگان کار مهمی نتوانستند بکنند، نهم دی ماه خودشان به صحنه آمدند. من در آن اطلاعیه گفتم که ان شاء الله ما از 9 دی تا 22 بهمن، رودخانه ای درست خواهیم کرد که به آقیانوس ملت ایران در 22 بهمن بریزد. 

یک چنین حرکتی را ملت ایران با هوشیاری انجام دادند. ما باید خیلی به مردم مهربانی کنیم و قدرشان را بدانیم. دولتمردان و نخبگان باید با عزت، با احترام، با تواضع دست ملت ایران را ببوسند. همه ما باید قدردان ملت ایران باشیم. این قدردانی و شکرگزاری، هم عنایات پروردگار متعال را شامل حال ما خواهد کرد و هم محبت متقابل بین مردم و مسولان را افزایش خواهد داد. نخبگان هم در این رابطه می توانند موثر باشند. 

مجری: آقای دکتر رضایی! کلام آخر؟ 

دکتر محسن رضایی: کلام آخر این است که من امیدوارم فردا همه ی ما، من و همه ی شماها، مردم ایران، شعارهایی را با تمام قدرت سر بدهیم که روح امام و شهدا شاد بشوند. یعنی همان شهدایی که که همین شعارها را در زمان خودشان در راهپیمایی ها می دادند و از دادن آن شعارها، لذت می بردند. چقدر خوب است ما فردا در تمام خیابان ها و کوچه ها شعار استقلال آزادی جمهوری اسلامی را یکصدا و قدرتمند سر دهیم تا هم روح امام(ره) را شاد کنیم و هم روح شهدا را از خودمان راضی کنیم. 

انتهای بخش سوم و پایانی